alshetjounietraakt400x335

Wat is het belangrijkste?

Ik heb mensen horen spreken waarbij de opbouw in hun verhaal ver te zoeken was. Ze stonden niet zelfverzekerd voor hun publiek. Er was genoeg te zeggen over hun lichaamstaal. En toch raakten ze me.

Tegelijkertijd heb ik verhalen gehoord waarbij het heel duidelijk was dat de sprekers het uitstekend voorbereid hadden, en ze ook vol zelfvertrouwen hun presentatie gaven. En toch raakte het me niet.

En ik vroeg me af: wat is de kern van een goed verteld verhaal dat overkomt, een presentatie die blijft hangen? Wat is nu het belangrijkste?

Niet alleen voor anderen, maar ook voor mezelf. Want ik heb het allebei zelf ook gedaan. Uitstekend voorbereide verhalen verteld die niemand raakten, en presentaties gegeven waar van alles aan rammelde, maar die wel impact hadden.

Waarom spreken we?

Van oudsher praten we omdat we anderen iets willen vertellen. Je wilt iets delen. Er is een noodzaak om te praten, al was het alleen maar om in contact te komen. Op het moment dat je voor een groep staat te spreken, verandert dat niet. Een spreker geeft ergens genoeg om, om het te willen delen.

Op het moment dat we luisteren naar een spreker die die noodzaak mist, die geen gevoel heeft bij wat hij vertelt, dan klopt er iets niet. Het komt niet over. Het raakt ons niet. En bewust of onbewust stoppen we met luisteren.

Wat raakt mij?

De eerste vraag bij elke presentatie, bij elk verhaal zou moeten zijn: wat raakt mij hier in?

Zijn er plaatsen in je presentatie waar je iets vertelt dat je raakt? Denk aan de emoties: boos, blij, verdrietig, bang. Is er iets wat jou inspireert, enthousiasmeert, wat jou in beweging zet? Wat heb jij eigenlijk zelf eraan gehad toen je te weten kwam wat je nu over wil gaan dragen? Waarom ga je dit vertellen aan je publiek?

Misschien geef je een presentatie die je nu eenmaal moet geven, maar dan nog. Je boodschap komt beter over als jij deel van de boodschap bent en de boodschap een deel van jou is.

Tip: neem in de uren ervoor een moment om even terug te gaan naar wat je raakt in het verhaal dat je straks staat te vertellen.

Voor authenticiteit heb je geen extra drama nodig

Misschien denk je... nou, dit klinkt meer als een sessie op de bank bij de psychiater. Wat hebben mijn gevoelens te maken met bijvoorbeeld een zakelijke presentatie? Moet ik de doos met tissues al van te voren klaar zetten?

Het gaat er niet om om op een overdreven manier dramatisch te gaan doen. We zijn geen slechte acteurs. Het is geen toneelstuk. Mensen voelen onechtheid aan.

rudolf200x200De vraag is niet ingewikkeld

Jezelf afvragen wat je raakt in wat je ons straks gaat vertellen, is niet ingewikkeld. Het antwoord daarop vinden is soms lastiger. Toch loont het de moeite om ernaar te zoeken en je er bewust van te zijn. Jouw connectie met je verhaal maakt jou als spreker, docent, verteller, uniek.

Als luisteraars willen we graag door jou geraakt worden. Of je ons nu entertained, inspireert, ontroert of enthousiasmeert. En dat mist nog te vaak.

Is er daarnaast nog een hoop meer te zeggen en te leren? Natuurlijk. Doen opbouw, tempo, lichaamstaal, woordgebruik, podiumskills etc. er toe? Natuurlijk. Maar het belangrijkste is toch: Waarom wil je dit verhaal vertellen? Wat raakt je?

Als het jou niet raakt, waarom zou het dan je publiek wel raken?

 

Ga naar boven