Zeg verteller… (kinderen die iets van je verhaal vinden)

Zeg verteller

Na afloop van een verhaal komen vaak kinderen bij mij verhaal halen: “Zeg verteller…”

Afgelopen Kinderboekenweek vertelde ik een verhaal over een Russische jongen, Dima, die met de Transsiberië Express van Moskou helemaal door Rusland naar Vladivostok reist.

Vaak willen kinderen na afloop nog even napraten over het verhaal. Wat vragen ze dan zoal?

“Ik weet hoe je het echt zegt”

Het verhaal speelde zich af in Rusland. Van te voren had ik natuurlijk onderzoek gedaan. Ik wilde weten hoe ik de namen die in het verhaal voorkwamen uit moest spreken. Met een Russische vriendin had ik regelmatig geoefend.

Na een vertelling stapt er parmantig een jongetje op me af. “Ik weet hoe je die namen in het Russisch zegt”, zei hij. Om vervolgens mij van alle plaatsen en alle personages in vlekkeloos Russisch te vertellen hoe je ze echt uit moet spreken.

Ik moest er wel om lachen. Daar heb je dan zo hard voor geoefend. šŸ™‚

Natuurlijk deden we daarna nog een klein gesprekje in het Russisch.

“Ik heb ook geen ouders”

Dima, de jongen in het verhaal, is een wees. Hij gaat in het verhaal op reis om meer te weten te komen over zijn moeder.

Na afloop stapt er een meisje op me af die zegt: “Ik heb ook geen vader en moeder.”

Dan is ze stil. Mijn hart staat ook even stil. Ik ben me er van bewust dat verhalen kunnen raken aan de verhalen van kinderen. Heb ik het integer genoeg verteld?

Ik knik en kijk haar vriendelijk in haar ogen. “Wat vond je van het verhaal? Verdrietig of vervelend of …?”

“Nee”, zegt ze, “ik vond het mooi en ook wel fijn om een verhaal te horen over iemand die net als mij is.”

Onhoorbaar zucht ik. Gelukkig. Wat fijn dat het verhaal goed geland is.

“Is er ook een boek van?”

Of het echt gebeurd is, of verzonnen. Die vraag krijg ik vaak.

Maar regelmatig, en opvallend vaak bij dit verhaal, wilden kinderen weten waar ze het verhaal konden lezen. Uit welk boek komt het?

Als ik ze dan vertelde dat het verhaal alleen in mijn hoofd bestond, dan reageerde de één: “Wow, wat knap”, maar zei de ander: “Jammer, ik wil meer weten!”

Misschien moet ik daar toch iets mee.

Zeg verteller…

Krijg je ook soms opvallende reacties van kinderen? Vertel!

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *